Elía, de vuurprofeet

De profeet Elia leeft in een goddeloze tijd. Want koning Achab en zijn vrouw koningin Izebel hadden de Baäldienst ingevoerd. De Heere kan dit niet langer verdragen en stuurt Elia naar de goddeloze koning om een grote droogte aan te kondigen.

Zelf wordt de profeet onderhouden bij de beek Krith door raven die hem dagelijks brood en vlees brengen. Als de beek opdroogt, vertrekt hij op Gods bevel naar Sarepta Sidonis. Daar woont hij samen met een weduwvrouw en haar zoon. Wonderlijk worden ze onderhouden met meel en olie dat niet vermindert. Als haar zoon overlijdt, gaat Elia in gebed en kan hij haar kind levend teruggeven.

Op de berg Karmel valt de beslissing. De vuurprofeet stelt het volk voor de keuze tussen Baäl en de God van Israël. De God Die door vuur antwoorden zal, Die zal God zijn. Vuurt daalt uit de hemel, de Baälpriesters worden gedood, maar op het dreigement van Izebel, slaat Elia op de vlucht. Na een zwerftocht door de woestijn krijgt hij op de berg Horeb hemels onderwijs. Achab eigent zich op onrechtmatige wijze de wijngaard van Naboth toe. Nog een keer wordt Elia naar de goddeloze koning van het tienstammenrijk gezonden. Nu moet hij zijn ondergang aankondigen. Elisa wordt zijn opvolger en blijft trouw aan zijn zijde als het moment nadert dat hij met een vurige wagen en vurige paarden in de hemel opgenomen zal worden.